Mjr Józef Oleksiewicz ps. „Tatar” odszedł od nas 11 kwietnia 2020 r.,

Pan major Józef Oleksiewicz był dla naszego Stowarzyszenia postacią fundamentalną z wielu względów. Można kolokwialnie rzec, że od lat był ,,stałym elementem krajobrazu” na bardzo wielu wydarzeniach przez nas organizowanych. Zawsze też był bardzo dobrze widoczny, dzięki swojemu charakterystycznemu galowemu umundurowaniu. Kapelusz z piórem i wojskowa peleryna dostrzeżona gdzieś z daleka od razu powodowała uśmiech na twarzy, a w głowie pojawiała się myśl, ,,Oho, pan Józef i tym razem się pojawił. Skąd on bierze na to tyle energii?”.

Siłą rzeczy znał go, mogę użyć tego słowa bez przesady, każdy członek naszego Stowarzyszenia z każdego z Oddziałów. Dlatego jego odejście było tak bardzo bolesne. W planach naszych i pana Józefa było tyle wspólnych projektów. Nikt się tego nie spodziewał i nie był na to przygotowany…

Od tej pamiętnej Wielkiej Soboty minęło już pół roku. Wczoraj tj. 6 października braliśmy udział w oficjalnych uroczystościach pogrzebowych, o których więcej można przeczytać w linku powyżej. Dzisiaj natomiast postanowiliśmy podzielić się z Państwem kilkoma relacjami naszych wolontariuszy, którzy wspominają naszego ukochanego pana Józefa. Przewijają się wśród nich te wesołe, (zupełnie jak usposobienie i charakter majora Oleksiewicza), a czasem wzniosłe i uroczyste. Wszystkie jednak pokazują jak wyjątkowym, docenianym i kochanym człowiekiem był nasz pan Józef  Zapraszamy do krótkiej lektury!

PRZECZYTAJ WSPOMNIENIA NASZYCH WOLONTARIUSZY

Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej

Witold Pilecki – bohater niezwyciężony, urodził się 13 maja 1901 roku w Ołońcu, w Karelii, leżącej na północnym wschodzi ówczesnego Cesarstwa Rosyjskiego. Dlaczego akurat tam i więcej informacji o wielkim polskim bohaterze można znaleźć na stronie poświęconej jednemu z najdzielniejszych ludzi na świecie – WIĘCEJ SZCZEGÓŁÓW ZNAJDZIESZ – TUTAJ

kpt. Stanisław Wołczaski, uczestnik Powstania Warszawskiego

urodzony 13 maja 1930 roku w Brześciu
w momencie wybuchu Powstania miał zaledwie 14 lat
zajmował się kolportowaniem podziemnej prasy, rozlepianiem plakatów
po wojnie trafił do Wrocławia, gdzie współtworzył duże środowisko Powstańców Warszawskich
jest niestrudzonym edukatorem – prowadził lekcje na temat Powstania w 132 szkołach na Dolnym Śląsku i Opolszczyźnie. W niektórych był kilkukrotnie!

16 maja obchodzimy święto Straży Granicznej. W 2025 roku to 34. rocznicą jej powołania.

Od 2012 roku trwa współpraca między Stowarzyszeniem a Strażą Graniczną. Wsparcie to realizowane jest na wielu płaszczyznach: członkowie Straży Granicznej uczestniczyli we wspólnych wyjazdach do kresowych kombatantów, regularnie organizowana jest zbiórka finansowa na ich rzecz wśród funkcjonariuszy, odbywają się wspólne prace na cmentarzach za wschodnią granicą oraz udział w ekshumacjach prowadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej.

Dziękujemy za tę niezwykle cenną dla nas współpracę, dziękujemy za ochronę granic! Składamy jak najlepsze życzenia wszystkim funkcjonariuszkom i funkcjonariuszom Straży Granicznej!

Plut. Emil Czech grający Hejnał Mariacki na kornecie. Koloryzacja Mikołaj Kaczmarek – Kolor Historii

Około południa, 18 maja 1944 roku, plutonowy Emil Czech, 36-latek z Bobowej, odegrał na kornecie, na ruinach klasztoru Monte Cassino, hejnał mariacki. W tle powiewał biało-czerwony sztandar. W ten symboliczny sposób zakończyła się wielomiesięczna, krwawa batalia. Dzięki wspólnym wysiłkom żołnierzy kilku narodowości, w tym członkom 2. Korpusu Polskiego, 18 maja w końcu zajęto klasztor, opuszczony przez zdziesiątkowane, zagrożone okrążeniem siły niemieckie. Otworzyło to aliantom drogę do Rzymu, zaś 2. Korpus wsławił się jeszcze w walkach o Bolonię i Ankonę. W czasie walk poległo niemal 900 polskich żołnierzy, około 3 tysięcy zostało rannych.

22 maja 2022 roku, zmarł porucznik Adam Gajda, żołnierz 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich AK.

Adam Gajda urodził się 20 sierpnia 1931 roku we Lwowie. Jego tata, Kazimierz, był pierwszym i zarazem ostatnim kierownikiem Cmentarza Obrońców Lwowa, Adam wychowywał się mieszkając na terenie cmentarza. Ojciec poległ wraz ze swym bratem w czasie szarży pod Wólką Węglową, 19 września 1939 roku.

Młody Adam należał do harcerstwa, w 1943 roku złożył przysięgę i wstąpił w szeregi Armii Krajowej, działał w plut. „Grunwald”, pod dowództwem Władysława Załogowicza, którego znał od 1938 roku. Początkowo przenosił konspiracyjną prasę po Lwowie, dostarczając ją m.in. do ocalałych profesorów Politechniki Lwowskiej. Z biegiem czasu, mimo młodego wieku, dostawał co raz bardziej odpowiedzialne zadania, obstawiał z bronią i ubezpieczał akcje Armii Krajowej a terenie miasta.

W lipcu 1946 aresztowany przez NKWD wraz z mamą i jej bratem, przez dwa miesiące przetrzymywany, przesłuchiwany i bity, wypuszczony pod koniec sierpnia, z nakazem codziennego stawiennictwa w siedzibie NKWD.

Przy pierwszej okazji podejmuje decyzję o ucieczce do Polski i na przełomie sierpnia i września, pod fałszywym nazwiskiem Władysław Wolski trafia do Gliwic. Los rzuca go jeszcze do Krakowa, Twardogóry i Oświęcimia, by ostatecznie osiąść we Wrocławiu w 1951 roku. Pięć lat później dołącza do niego mama, wypuszczona z syberyjskich łagrów.

W późniejszym czasie pełnił funkcję prezesa Ogólnopolskiego Okręgu Obszaru III Lwowskiego Armii Krajowej im. „Orląt Lwowskich”. Przez lat Stowarzyszenie Odra-Niemen miało zaszczyt współpracować z Panem Adamem Gajdą. Na zawsze miał w sercu ukochany Lwów.

Cześć Jego Pamięci!