22 maja 2022 roku, zmarł porucznik Adam Gajda, żołnierz 14. Pułku Ułanów Jazłowieckich AK.

Adam Gajda urodził się 20 sierpnia 1931 roku we Lwowie. Jego tata, Kazimierz, był pierwszym i zarazem ostatnim kierownikiem Cmentarza Obrońców Lwowa, Adam wychowywał się mieszkając na terenie cmentarza. Ojciec poległ wraz ze swym bratem w czasie szarży pod Wólką Węglową, 19 września 1939 roku.

Młody Adam należał do harcerstwa, w 1943 roku złożył przysięgę i wstąpił w szeregi Armii Krajowej, działał w plut. „Grunwald”, pod dowództwem Władysława Załogowicza, którego znał od 1938 roku. Początkowo przenosił konspiracyjną prasę po Lwowie, dostarczając ją m.in. do ocalałych profesorów Politechniki Lwowskiej. Z biegiem czasu, mimo młodego wieku, dostawał co raz bardziej odpowiedzialne zadania, obstawiał z bronią i ubezpieczał akcje Armii Krajowej a terenie miasta.

W lipcu 1946 aresztowany przez NKWD wraz z mamą i jej bratem, przez dwa miesiące przetrzymywany, przesłuchiwany i bity, wypuszczony pod koniec sierpnia, z nakazem codziennego stawiennictwa w siedzibie NKWD.

Przy pierwszej okazji podejmuje decyzję o ucieczce do Polski i na przełomie sierpnia i września, pod fałszywym nazwiskiem Władysław Wolski trafia do Gliwic. Los rzuca go jeszcze do Krakowa, Twardogóry i Oświęcimia, by ostatecznie osiąść we Wrocławiu w 1951 roku. Pięć lat później dołącza do niego mama, wypuszczona z syberyjskich łagrów.

W późniejszym czasie pełnił funkcję prezesa Ogólnopolskiego Okręgu Obszaru III Lwowskiego Armii Krajowej im. „Orląt Lwowskich”. Przez lat Stowarzyszenie Odra-Niemen miało zaszczyt współpracować z Panem Adamem Gajdą. Na zawsze miał w sercu ukochany Lwów.

Cześć Jego Pamięci!

25 maja Witold Pilecki zostaje wyprowadzony z celi i zamordowany o godz. 21:30, strzałem w tył głowy. 3 marca 1948 roku rozpoczął się proces tzw. Grupy Witolda. Wraz z nim na ławie oskarżonych zasiedli: Maria Szelągowska, Makary Sieradzki, Maksymilian Kaucki, Jerzy Nowakowski, Witold Różycki, Tadeusz Płużański i Szymon Jamontt-Krzywicki. W trakcie przesłuchań Pilecki przyznawał się niemal do wszystkich win (za wyjątkiem tych związanych z „Raportem Brzeszczota”), mówiąc prawdę o działalności organizacji i jednocześnie starając się ściągnąć całą winę na siebie. W liście do płk. Różańskiego (dyrektora Departamentu Śledczego MBP) pisał: „By sumą kar wszystkich mnie tylko karano, bo choćby mi przyszło postradać me życie – tak wolę – niż żyć, a w sercu mieć ranę”.

WIĘCEJ INFORMACJI ZNAJDZIESZ – TUTAJ

5 czerwca to  upamiętnienie polskiej grupy konspiracyjnej OLIMP w wojennym Wrocławiu. Więcej informacji o bohaterach –  SPISKOWSCY Z OLIPMU – PODCAST